Hoe Dimitrije werd behoed voor een grote miskoop

De 29-jarige Dimitrije is vastberaden: hij gaat op zoek naar een eigen plek in Amsterdam. Maar voor het eerst alleen een huis kopen is best spannend. Zeker in de snelle en drukke woningmarkt van Amsterdam. Daarom schakelt Dimitrije aankoopmakelaar Eveline Deken in. Een echte Amsterdamse, die geen blad voor de mond neemt. Samen vinden ze het huis van zijn dromen. Maar één dag voordat hij de koopakte tekent, trekt Eveline aan de noodrem.  

‘Een woning is de grootste aankoop van je leven’, begint Dimitrije. ‘Dat wilde ik gewoon goed doen, dus ik schakelde een aankoopmakelaar in. Via aanbevelingen van vrienden en familie kwam ik bij Eveline Deken terecht. Vanaf de eerste ontmoeting hadden we een klik. We spraken af in het koffietentje beneden, in het gebouw waar ik toen werkte. Ze bestelde een rodebietencappuccino, daar moesten we beiden om lachen.’ Eveline: ‘Ik vond Dimitrije meteen slagvaardig, enthousiast en toch realistisch. Hij zocht een eigen plekje in Amsterdam-Oost, het liefst dicht bij de Amstel. Hij wist wat hij wilde, dat vond ik leuk aan hem.’

Speld in de hooiberg    

Samen bekijken ze meerdere woningen, maar elke keer grijpen ze net mis. Totdat ze een appartement bezichtigen dat voor Dimitrije alles heeft. ‘Ik was er meteen helemaal weg van. Het voldeed aan al mijn wensen: een toplocatie met uitzicht op de Amstel, een balkon aan de voor- én achterzijde en een open keuken met woonkamer. Dit was het voor mij.’

Het was Eveline meteen duidelijk. ‘Zijn energie veranderde, hij was zó enthousiast. Dit had ik nog niet eerder bij hem gezien. Maar waar híj zijn droomappartement zag, zag ik rode vlaggen. Ik rook bijvoorbeeld vocht en zag schimmelplekken op het plafond van de slaapkamer. Je ontwikkelt een soort voelsprieten als je langer in het vak zit, en hier klopte iets niet.’

Roodgloeiende alarmbellen

‘Na de bezichtiging deelde ik mijn twijfels’, vertelt Eveline. ‘Maar Dimitrije wilde ze natuurlijk liever niet horen. Hij zag zichzelf hier al helemaal zitten. Toch móést ik dit verder uitzoeken. Ik stuurde de eigenaar een uitgebreide vragenlijst over het pand, maar kreeg een waslijst aan onvolledige antwoorden terug. Zo zou de schimmel op het plafond door slechte ventilatie komen. En de donkere, vlekkerige vloer – die op vochtproblemen wees – door slijtage.’

‘Er gingen steeds meer alarmbellen bij mij af. Maar harde bewijzen had ik nog niet. En in Amsterdam moet je snel reageren. Dus ik zei tegen Dimitrije: ‘We doen gewoon met de inschrijving mee en in de tussentijd ga ik dit tot op de bodem uitzoeken’. Niet snel daarna werd het bod van Dimitrije geaccepteerd.’

Hard aan de noodrem

Dimitrije: ‘Ik was dolenthousiast, ik had een prachtige woning! In mijn ogen was het appartement voor 80% goed. Dus waar hadden we het over? Zo’n kans komt nooit meer voorbij. We hadden een week voordat ik de koopakte moest tekenen. In die tijd regelde ik de hypotheek, en Eveline ging op zoek naar betere antwoorden op haar vragen.’

Eveline duikt de dossiers in en belt met keuringsbedrijven en ondernemers die in de afgelopen jaren de woning inspecteerden. ‘Uit de gesprekken en documentatie bleek dat er al jarenlang twijfels waren over de waterdichtheid van het dak. Ook waren er vermoedens van vochtproblemen in de fundering. Alles wees erop dat de koop een groot risico zou zijn. Dus een dag voor het tekenen van de koopakte belde ik Dimitrije: ‘Niet schrikken, maar ik denk dat we de stekker eruit moeten trekken’.’

Niet helemaal terug bij af

‘Dat was een enorme klap’, vertelt Dimitrije. ‘Die week was ik er al een paar keer langsgefietst met vrienden en familie, en vertelde ze trots over mijn nieuwe woning. Maar Eveline had gelijk: de mogelijke schade, aan onder andere de fundering van het huis, zou me tienduizenden euro’s kunnen kosten. Zo wilde ik toch niet starten op de woningmarkt? Ik baalde enorm. Voor mijn gevoel was ik weer helemaal terug bij af. Vrienden zeiden: het komt echt goed, je vindt heus wel weer wat. Je weet in ieder geval zeker dat je met de juiste makelaar in zee bent gegaan. En gelijk hadden ze. Ik ging op vakantie, en bij thuiskomst zijn Eveline en ik weer met een frisse blik verder gaan zoeken.’

Een reddende makelaar

Twee maanden later bezichtigen Dimitrije en Eveline een casco appartement van een woningbouwvereniging. ‘Waar eerder alle seinen op rood stonden, stonden ze bij dit appartement allemaal op groen’, vertelt Eveline. ‘Deze woningen moeten namelijk aan strenge eisen voldoen. Dat was het eerste groene sein. Omdat de verkopende makelaar ons weinig kon vertellen over de fundering van het pand, deed ik ook hier grondig onderzoek. De gemeente meldde dat het pand jaren geleden al was meegenomen in een funderingsherstel. Het tweede groene sein! Met deze kennis durfden we een hoger bod uit te brengen. En: Dimitrije kreeg het appartement.’

‘Doordat het casco was, kon ik het helemaal naar mijn eigen zin maken’, zegt Dimitrije. ‘Het heeft allemaal iets langer geduurd, maar dankzij Eveline is het toch nog goedgekomen. Ze was altijd deskundig en rechtdoorzee. Ze heeft mij behoed voor een potentiële ramp. Nu woon ik in Amsterdam-Oost, dicht bij de Amstel. Precies zoals ik altijd wilde. Ik woon op de leukste plek van Amsterdam.’